RAWM BAWI le THLAAN LAWNG

 

 “A nung, a nung, Kri Zisuh a nung ko.”




Rawm ralbawi Khée Siat a bawipa hmai ah a dir teertuur ko. A bawipa nih cun, “Bawino” tiah a von raak nawn. “Zeitin dah mahti hin thil a can dih, tthate’n thlaan conghter hna u law tiah kan in ti ttung hna? Atu ah bialo le bialo a thang. Zeitin dah a si, chim tuah?”

 
 “Bawipa, saupi ralkap attuantti cang mi
kan si ko i, hlangko in ka chim ko lai. Vei,”

 
“Tthu tuah, tthu tuah, tthutdan kha rak ihnuh.”


A bawipa cu ralbawi sawhsawh hmanh a si lo; phun le hram hrimhrim in ttihzah mi a si. A sin ah ninghngal nawn in bia chim ngam a si lo nain Khe Siat cu a ttii lo.


“Na lung zong a si lai lo nain chim lo awk a ttha lo. Mah kong hi aa thok nak a sau cang. Zarh thumli pi a si cang.”


“Duhsah in chim ko, ihnawnam hlah.”


“Zisuh hi, Zirusalem hrawng i Vancung Pennak kong a chimka hin
kan zumngia lo i Rawm pennak ado tu ding a si lai ti in kan ngiat cia ko. Keimah zong a bia ka va ngai ve hrim, zei dah a chim hnga tiah. Asina in kan ruahnak bantuk a si lo. Rawm cozah doh nak a chim lem lo. Mi athongthong in an ipum i mah hna sin ah cun zeidang nak in a Pa kong, innpa dawt kong, ngaihthiam kong, nuntthinh kong le nunthar ngeih an hauh nak kong tehna ko hi a chim. Pumpak cio kan zawn a kan ruah ning hi a biachim ah a lang tuk.”

 
A bawipa cu a arr ko. A kha aa domh i, “Chim ko” a ti pah.

 

Khé Siat nih cun a peh. “Avoi nolh ka hmuh cu, Ramuk zung inn hmai kotka kan congh lio ah a si. Kannih cu kotka leeng in kan dir. Mibu cu ati ti awk an ttha lo. Pailat cu a bawi dotthiang cung in a tthu. Zisuh cu a hmai ah. Aho nih dek hraang nawn in Zisuh cu an von ti.”


“Azei lai in he na ruah reeng i, Khe Siat?”


“Mah cun, Pailat cu a dai ko i tlawmpal ah, ‘Mahpa cung ah hin zei sualnak hmanh ka hmu lo’ tiah a au. Zisuh cu thlah a duh. A thlah ngam ngaingai lo i, Barabat si maw ka thlah lai Zisuh dah maw tiah mibu cu a hal hna. Barabat e Barabat e an ti. Mah cun lainawng Barabat tu cu thlah a sii ko hencu!”

 
“Mah hnu zong cun Sanhedarin hrawng Zudah mi cu an au ciammam i, vailam ah tah ko law, vailam ah e an ti. Tolmang in ta an áu! Zeiti ti awk an ttha ai mei. Tlawmpal ah kaanto in ti an rak put i Pailat cu a kut aa ttawl ttuammaam.”


 “Bawino, tla-ngalngal i um le bawite zah lo hi ka rem lo fawh” tiah a bawipa nih cun Khe Siat cu a von hro nawn.


“Um, asi ko na’n, bawipa, na hngalh bang in, Zisuh cu sual a pop lo. A ding i a mingai. A doh mi hna zong hi micungcuan duh phungthiam pawl hi dahkaw an sii! Asina’n Pailat nih thilcanglio a hmuh tik ah zaapi nawl a al ngam lo. Bawipa,
kan Rawm cozah hi dinnak phung dahra a ttanh tiah ka rak ti; mi-aihaat a duh ka rak hngal lo.”


“Ram-uk hi acheel ah cun rian thurhnawm pei a sii tiah, Khe Siat.”


“Ralkap ttuan zong a sii ko hen hi, bawipa. Atu zong, nanmah nawlpek nak in ka kut-tang pa Zisuh an tukter cang kha.”


“Pap Liat kha na ti lo mei, mi sang ttiangttuangpi kha? A mituk kha a faak taktak peitiah. A tuk lio kha ka hmuh ve i mihrut mituk in a tuk ko. A tuk nak hri i saruh pel le thirpel tete aa tenh mi nih khan a keng tit zong a khoih dih. Thi cu tluitlui in a luang.”


“Ka hmuh ve ko, mah kha, bawipa. Thiluan cu ka chanchung ah hin ka hmu zungzal ko na’n mah lio lawnglawng kha ka raal a raap. Zeisuallo ngai khatluk i an von pamh kha cu…”

“Mah kha, Khe Siat, cicasen rong puanangki le bawiluchin hlingngei le septar [sceptar] saarpi i an thuamh ah khan nan thlauh fawn ttung hna lo. Cicasen rong le septar le bawiluchin cu siangpahrang taktak lawng thuam a si tawn i mahpa an thuamh ah khan cukha nan ti fawn ttung lo.
Nan hei zohsawh ko hna. An tha a hei nuam leen ailak.”


“Ralkap ka ttuan chung ah hin mi tam tuk vailam ah ka tah cang ko hna nain, bawipa, mahpa kha cu a mal a dang. Midang bang, a
kan vawlpaam lo. Chiat zong a kan serh lo. An tuk khan a thi hrulh cang i mah na te cun mahtluk vailam rit kan putter ah a put ttialmaal rih. Kolkát cho bel ah, minungfa, a celh ti lo i a tlu.”


“A tlu e?”


 “Aw, a celh ti lo cuta! Sai Ri Nian nangmah nih pu law
kan ti i kan chaanter, a duhnalo in.”


“An si cio ko, midang zong, an celh cio lo. An thihning zong aa khat cio dih ko.”


 “Anih thih cun aho hmanh an thi lai lo, bawipa. Ruat law, vailam ah
kan khenh kan khenh i a vailam cu kan tun i, mah tiang hmanh ah cun thla a kan camh rih—Ka pa aw, ngaithiam ko hna law, zei kan tuah ti an hngal lo e ti in. Bawipa, ruat hmanh: amah a that tu cu ka si ve i dahkaw, mah na cun a ka ngaihthiam cu! Zeituah dah ka tuah ual ka ti.”


“Ralkap na sii fam hencu, Khe Siat! A ttha lo ti hngal nalengmang in henpei thilsual cu tuah lengmang a si ko cu, ralkap chung ah cun. Aho lung he a ttha cio i?”

 
“A pawng i mifir aa tlai ve mi zong nih, Na pennak chung i na luh tik ah ka philh ve te hlah law tiah a nawl.”


“A pennak e?!”


Khe Siat nih cun a bia cu a peh thluahmah ko. “Mah cu, zeitin
pei a leh? ‘Nihin ni hrimhrim ah pialral thinuamkhua ah ka sin ah na um lai’ e tiah fawh a ti cu—bia cu bantuk! Chunhnumer hrawng ah khin van a mui dummam. Aho poh nih an hmuh dih ko. Mah cun, ‘Ka Pathian, ka Pathian, aziah dah na ka hlawt’ tiah a au ruangmang. Mi khuasiksem zong a chuak dih lo mei hen!”

 
“Mi vialte lak i umhar bik le tlahai bik ko khi ta a lawh, khuamui lakpi ah cun aa thlai ko, thing hreeng cung cun. Holh zong a holh setsai lo. Zanleisang pi ah khin awpuampi in, ‘Aa lim cang’ tiah a au ruahmah. Apawngte i ngaih ah cun, ‘na kutchung ah ka thlarau ka ap’ a ti mi zong theih khawh a si.”


“Mah lio ah cun
kan tang in li aa hnin ciammam i kan lau dih. Kei hawihna cu vawlei ah ka tlu lo mei! Ka tho tthan. Tlawmpal ah khua cu a panh zualmaal. Mahpa vailam i kan tah mi kha cu minung sawhsawh a si hrimhrim lo. Pathian fa a si ko, Pathian fa.”


”Aa tongsual mi tlawmte ruang ah cun maw fawitehlek in Pathian ah na chiah, Khe Siat? Midang bang a thi i
pei a dih ve ko cu!”


“A si lo, bawipa.”


“A si lo e? A thi lo maw?!”


“Thih cu thi rilmal e. Asina in a nung tthan. Ka chím chìm hmanh lai! A ruak an fir sual lai tiah Farasite le phungthiam pawl nih, a thlaan cu congh hrimhrim ding a si e tiah awlok an chong i
kan congh cikcek ko.”


“Keimah nih heih ka fial hna cu!”

 
“A thih lecangka khan ralkap pa thum lengmang sentari ah
kan thiah hna, suimilam pa riat lengmang i ithleng ding in. A thlaankhar hi keimah hrimhrim nih ka hrenh. A him bak ko. Zeiti bauh khawh awk a si lo.”


“Asi ah, zei bia dah atu a thang kun hi?”


 “Awh, a ruak cu a um ti lo hencu, bawipa!”

Khe Siat bawipa cu a tho i, “Khe Siat, nangmah tu hi thuh na hau: chimlo le chimlo na chim dih lai” a ti. Khesiat zong cu a tho ve, nain, a bia cu a chat lo. A chim thluahmah ko.


 “Zarhpi zing suimilam pa sarih hrawng ah mah ralkap pathum cu
kan baarek ah an rung tli cukmak i, bawino aw, bawino aw, thla kan hmuh e tiah an rung ka ti. An thlalau hmanh! A sining a dik le ’thliar te’n ka chim tuah ngat u tiah ka ti hna i an ka chimh dih. An sentari congh caan hi ttim in aa thok. An khua i an ngaknule kong, an caih kel, an caih i mitkuh nemmam an thei lo. An chimning ah cun, zinglei doimaw-doilo ah khin thlaanka cu chunlai ceu in a ceu pungmang i, thuam ceu zeengzuungpi aa hruk mi vanmi a rung ttum zau i thlaankhar cu a hon ko. Kan lau tuk nak ah a kan therh dih e an ti. Mah cun pakhat, Pap Liat an ti maw zeidek, a tho i thlaan cu vung zoh nalak ah miruak cu a rak um ti lo. A ruakzualnak puan lawng ingerh zuai in a rak um.”


“A zumh rua lai tiah maw na ka ruah zei he, Khe Siat?” tiah a bawipa nih cun lungdong nawn na khin a vun ti.


“Bawipa aw, tthate’n henpei ka hal hna cu! An izoh. An hmuh mi le an chim mi aa khat. A ruak cu a um hrimhrim lo an ti ko.”

 
“An ihngelh i, iphehnak ah mah cu an ichimter i a si ko cuh.”


“Asi lai loooo, bawipa. Ralkap hlun hmanh ah rallam i hmaikal pawl
pei an si cu! Ralkap thuamhring sawhsawh men an si lo. Kan mizumh mi lawngte cu pei kan fial hna cu. Cun, a thlaankhar an hun thawng in an ihlau chom rua tiah na ruah hnga. Asi lo. Ahmaan mi bak an chim ko.”


“Asi ah, mi sin ah zeitin a chim lai tiah dah na ka ruah. A tho e tiah maw ka ti hnga?”


“Zeidek aw, cu tu cu nangmah nawl ta. Asina in, hi kong tu hi cu asi hrimhrim mi a si ko. A nung tthan hrimhrim ko. Na zuum hnga dekmaw, a nung hrimhrim ko.”


“Azei a si hmanh ah,
kan ihngelh kar ah an fir e tiah nan chim lai e ti in ralkap pawl tu cu ti ding an si ko.”


“Ralkap aho nih dah kaa hngelh e an ti duh lai i, bawipa?”


“Tangka ta
kan phalh hna lai. Tlangbawipa nih tangka a kan bat ko. Mahhi kong thuh nak ah hin cun liam aa lap tuk lai. Bawino, hi kong hi cu keimah nih taavuan ka laak. Chim leen ti hlah. Nangmah nih zei dah na hngalh. Ahmuh zong na hmu taktak lo.”


“Ka hngalh e, ka hngalh e! Ka hmuh leh hencu! Asi feekfeek ko mi cu zeitin dah ka thlen khawh lai. Zisuh cu a thawh leh cuta! A nung ko, a nung hrimhrim ko.”


“Khe Siat, zeiti i a va si hmanh ah, mah kong hi cu philh cang. Na thei ko lo mei?”


“Na philh khawh ah nangmah nih philh ngat. Asina in, bawipa, nangmah ttihzahbu in ka chim ko lai: Zisuh cu a tho hrimhrim. A tho ko. Mah nih cun thil cok dih; a thlen dih. Zisuh cu atu a nung ko. A nung hrimhrim.”

------------------

Author: Dr. Ralph F. Wilson
Translator: Ceu Hlun (2001)
Source: Charlotte (GAgirl)




 

Ka pawng khuaza kip ah hin a dawtnak kha ka hmuh,

Ka lungre thei hmanh seh law ka lung a dong lai lo;

Lam a ka hmuhsak ka hngalh, thlichia tho chung ah khan,

Amah a langh nak ni kha a phaan cang lai.

 

A nung, a nung, Kri Zisuh a nung ko,

Kan ichok tti, bia kan iruah,

Kan umnak kip ah khan,

A nung, a nung, khamhnak sung pek awk ah,

Ka hngalh nak nan ka hal ahcun,

Ka lungchung ah a nung.

 

ZBC-142

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Zisuh nih cun Martha cu,Keimah hi thihhnu thawhnak le nunnak cu ka si: keimah a ka zum mi cu thi hna hmanh seh law an nung tthan laia ti. (Johan 11:25)

--------------------------------------------------------------------------------------

 

Zei hmanh atuah kho lo mi kan si ko lio ah khan, cu caan thengte ah cun mitthalo mi kan ca ah Kri cu a thi. Mittha ca ah cun thih ngamh zong an um phum hnga nain ading mi ca i thih cu a har mi a si. Asina in Pathian nih cun zeitluk i a kan dawt kha hiti hin a langhter: kannih cu misual kan si ko rih lio ah khan Kri cu kan ca ah a thi. (Rom 5:6-8)